акалечаць // акалечыць

Акалечаць. Разм. Стаць калекам.
Акалечаў Міхал Стальмаховіч у познюю восень, у ясную ноч. К.Чорны.

Акалечыць. каго-што. Пашкодзіць які-н. орган, зрабіўшы траўму; зрабіць калекам каго-н.
Сінонім: пакалечыць.
О, дзякуй, дзякуй, чалавеча! Я рад спачыну; балазе, к таму сказаць, і акалечыў свой большы палец на назе. Я.Купала.