гаспадарлівы // гаспадарніцкі // гаспадарскі / гаспадарны // гаспадарчы

Гаспадарлівы. Ашчадны, эканомны, руплівы ў вядзенні гаспадаркі.
Мне тады споўнілася васемнаццаць, і я адчуваў сябе дужа дарослым, разумным і гаспадарлівым. А.Асіпенка.

Гаспадарніцкі. Які мае адносіны да гаспадарніка, кіраўніка.
Таварыш Міленькі згроб сваёй вопытнай рукою ўсю раскошу ў гаспадарніцкі вынослівы партфель. Я.Брыль.

Гаспадарскі.
1. Які мае адносіны да гаспадара, належыць яму.
Гаспадарскі сын. Гаспадарскі пакой.
2. Характэрны для гаспадара; клапатлівы, руплівы.
Без патрэбы снаваў [Хвошч] па двары, заходзіў у клець, акідваў дабро гаспадарскім вокам і ўсё думаў, думаў. М.Лупсякоў.
3. Уласцівы гаспадару; упэўнены, уладны.
Жыгар ішоў няспешным, гаспадарскім крокам, як чалавек, які таксама не спіць і робіць работу, не тое што іншыя. А.Жук.

Гаспадарны. Тое, што і гаспадарлівы.
Каб я князем быў ўладарным гэтых ніў і хат, - быў бы князем гаспадарным, вёў бы добры лад. Я.Купала.

Гаспадарчы.
1. Які звязаны з вядзеннем гаспадаркі, з эканамічным, вытворчым бокам справы.
Ён завіхаўся ля чыгуннай печкі, шчапаў лучыну, адным словам, займаўся мірнымі гаспадарчымі справамі. М.Лупсякоў.
2. Які звязаны з прыладамі дамашняй гаспадаркі, неабходны для яе вядзення.
Шырокі двор акружалі гаспадарчыя пабудовы; у кутку двара, як бусліная шыя, падымаўся над калодзежам асвер. Т.Хадкевіч.