закульгавець // закульгаць

Закульгавець. Разм. Стаць кульгавым.
- Конь мой белы закульгавеў, то няма як ехаць мне сягоння. К.Чорны.

Закульгаць.
1. Пайсці, пабегчы кульгаючы.
Салдат закульгаў шпарчэй. К.Чорны.
2. Стаць кульгавым; закульгавець.
- Кашаварам я не быў, а што нага ў мяне крывая, то гэта праўда, толькі ж закульгаў я ад ранення, а не так сабе ад чаго. А.Кулакоўскі.