імшыць // імшэць

Імшыць. што. Класці мох між бярвення ў новым зрубе; канапаціць мохам.
Вось і хата: дзед яшчэ імшыў зруб яе смалісты, сукаваты. М.Танк.

Імшэць. Зарастаць мохам.
Дзе імшэла гнілое балота - сцяной стаяла густая, высокая пшаніца. А.Якімовіч.