сірацець // сіраціць

Сірацець.
1. Станавіцца сіратой, траціць сваіх бацькоў; быць сіратой.
І вось - Алеся сірацее. Ю.Таўбін.
2. перан. Жыць гаротна, цяжка, не мець сувязі з блізкімі; быць у адзіноце, мець самотны выгляд.
Нарэшце Лявон дайшоў да хмызняку, за якім разбягаўся папар, шарэла бязлюдная шаша і сірацеў адзінокі грузавік. І.Хадановіч.

Сіраціць. каго-што. Рабіць сіратою.
- І я падумаў сабе - ну, а чаму я павінен сіраціць сваіх дзяцей? К.Чорны.