slounik.org: слепнуць // сляпіць || Слоўнік паронімаў беларускай мовы

слепнуць // сляпіць

Слепнуць. Станавіцца сляпым; траціць здольнасць бачыць.
Гэта быў, бадай, самы шчаслівы дзень у яе жыцці. Дзеля яго можна было слепнуць над газаваю лямпай, недасынаць, каб толькі адчуць, што ты прынёс людзям карысць, што ты патрэбен ім. С.Грахоўскі.

Сляпіць. каго-што.
1. Пазбаўляць зроку, рабіць сляпым; пагаршаць зрок, псаваць вочы.
Твая дзяўчына пры кудзелі сляпіць не будзе ясных вочак. Я.Купала.
2. 1 і 2 ас. не ўжыв. Асляпляць яркім, моцным святлом.
Не любіў ігумен срэбра і золата, што слепяць чалавека ў зямным жыцці. Л.Дайнека.
3. 1 і 2 ас. не ўжыв. Перашкаджаць глядзець, бачыць, засыпаючы ці залепліваючы, засцілаючы чым-н. вочы.
Пад вечар разгуляўся буран. Вільготны снег сляпіў вочы. Хутка раслі гарбатыя сумёты. В.Лукша.


	слепнуць // сляпіць Слепнуць. Станавіцца сляпым; траціць здольнасць бачыць. Гэта быў, бадай, самы шчаслівы дзень у яе жыцці. Дзеля яго можна было слепнуць над газаваю лямпай, недасынаць, каб толькі адчуць, што ты прынёс людзям карысць, што ты патрэбен ім. С.Грахоўскі. Сляпіць. каго-што. 1. Пазбаўляць зроку, рабіць сляпым; пагаршаць зрок, псаваць вочы. Твая дзяўчына пры кудзелі сляпіць не будзе ясных вочак. Я.Купала. 2. 1 і 2 ас. не ўжыв. Асляпляць яркім, моцным святлом. Не любіў ігумен срэбра і золата, што слепяць чалавека ў зямным жыцці. Л.Дайнека. 3. 1 і 2 ас. не ўжыв. Перашкаджаць глядзець, бачыць, засыпаючы ці залепліваючы, засцілаючы чым-н. вочы. Пад вечар разгуляўся буран. Вільготны снег сляпіў вочы. Хутка раслі гарбатыя сумёты. В.Лукша.