сумецца // сумець

Сумецца. Збянтэжыцца; разгубіцца.
З непрывычкі кіраваць гэтакім вялікім сходам чалавек спачатку сумеўся. К.Чорны.

Сумець. звычайна з інф. Здолець, змагчы што-н. зрабіць, ажыццявіць.
Ваганаў так сумеў паставіць свае гарматы і так спрытна мяняў іх месцы, што агонь праціўніка не рабіў ніякай шкоды. Я.Колас.