укаціць // ускаціць

Укаціць. што.
1. Закаціць што-н. круглае ці на колах унутр чаго-н.
- А бочку, хлопцы, укоціце ў склеп... Тут нельга пакідаць. І.Гурскі.
2. перан.; што каму. Разм. Зрабіць, учыніць (звычайна што-н. непрыемнае).
- А летась тут, у нас, памятаеце, колькі мы вам уколаў укацілі. А.Васілевіч.

Ускаціць. што. Коцячы, падняць, закаціць куды-н.
А яны хоць і папамучацца, пакуль дрэва зваляць, затое, як ускоцяць кругляк - у санях капылы трашчаць. У.Паўлаў.