уцешаны // уцешлівы / уцешны

Уцешаны. Такі, якога ўцешылі, супакоілі, абрадавалі.
Уцешанае дзіця.

Уцешлівы. Тое, што і ўцешны.
Уцешлівая вестка.

Уцешны. Які прыносіць уцеху; радасны, прыемны.
Самыя ўцешныя моманты ў Ганьчыным жыцці бываюць тады, калі ў мацеры нічога не баліць і калі яна можа цэлы вечар расказваць і расказваць, пра што б Ганька ні пыталася. А.Васілевіч.