Архімандрыт (грэч. archimandrites ад archi - галоўны і mandra - манастыр), у праваслаўнай царкве вышэйшае званне святара-манаха (перад епіскапам). Звычайна А. з'яўляюцца настаяцелямі мужчынскіх манастыроў, рэктарамі духоўных вучэбных устаноў.