Атлант (грэч. Atlas (Atlantos) - той, хто нясе),

1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі тытан Атлант, асуджаны вечна трымаць на сваіх плячах купал неба як пакаранне за ўдзел у бойцы тытанаў супраць багоў.

2. У архітэктуры - вертыкальная апора ў выглядзе мужчынскай фігуры, якая падтрымлівае асобны элемент будынка (балкон, эркер, порцік) і прыстаўлена звычайна да сцяны ці слупа (параўн. Карыятыда).