Капэла (с.-лац. capella - капліца ад capere - змяшчаць, валодаць), памяшканне для пеўчых, прыватная сямейная царква, якая служыла адначасова пахавальняй для прадстаўнікоў гэтай сям'і. У сярэднявеччы К. узводзілі як асобна размешчаныя пабудовы, a таксама як нартэксы гарадскіх сабораў (параўн. Капліца).