Туніка (лац. tunica),

1. Старажытнарымскае адзенне накшталт кашулі (з ільну ці воўны), якое насілі пад тогай.

2. Касцюм танцоўшчыцы ў выглядзе ліфа і доўгай спадніцы з цюлю.