Хол (англ. hall), першапачаткова вялікае памяшканне пад высокім двухсхільным дахам, дзе збіраліся сябры англасаксонскага роду; затым традыцыйнае ангельскае жыллё, агульны пакой, прыёмная зала з лесвіцай на другі паверх. У сучасных будынках (асабліва грамадскага прызначэння) - невялікая зала для адпачынку, сустрэч; таксама зала для публічных сходаў, канцэртаў.