адначасна з, спалуч. прысл. з прыназ. У знач. прыназ. - з Т. Тое, што і адначасова з. Гэтая смерць адбылася амаль што адначасна са смерцю другога патрыёта беларускага края - пана Кандыбовіча (К.Чорны). Але дзіўна было ўсім: адначасна з сенцамі гарэла і пуня: вецер быў з боку пуні і не мог аніяк кінуць сюды агню з сянец ды і не блізка стаяла пуня ад хаты (К.Чорны).