наводшыб ад, спалуч. прысл. з прыназ. У знач. прыназ. - з Р. Размоўн. Спалучэнне з наводшыб ад выражае прасторавыя адносіны: мае значэнні: 1) на некаторую адлегласць ад каго-, чаго-н. Адбегчы наводшыб ад натоўпу. 2) Тое ж, што і наводшыбе ад. Ён [Сцёпка] стаяў як бы крыху наводшыб ад таварышоў і пільна прыглядаўся да ўсяго, што праходзіла тут перад яго вачыма (Я.Колас). Стаіць [варывенька] ля самых варот, можна сказаць - як наводшыб ад сядзібы (Я.Скрыган).