наўкола, прысл. Размоўн. У знач. прыназ. - з Р. Тое ж, што і навокал. Гунава ўстаў, прайшоў наўкола стала і падкінуў наском бота бутэльку (Э.Самуйлёнак). Тым часам наўкола фурманкі ўсё прыбываў гурт (Я.Калюга).