пасярэдзіне, прысл. У знач. прыназ. - з Р. Спалучэнне з пасярэдзіне выражае прасторавыя адносіны: ужываецца пры назве месца або прасторы, у сярэдзіне ці ў цэнтры якіх што-н. знаходзіцца, адбываецца. Пасярэдзіне мястэчка, збоку рынкавай плошчы, узвышаецца белы касцёл (Я.Брыль). Пасярэдзіне школы стаяў стол для настаўніка (Я.Колас). Гладка абуты ў новыя ліпавыя лапці з новымі, шчыльна абкручанымі па нагах аборамі, ён ішоў пасярэдзіне вуліцы, падобны да знахара з засценку (П.Пестрак). Вышэй маста берагі рэчкі крутыя і высокія. Праўда, падымаюцца яны не ад самай вады, а воддаль, утвараючы пойму, пасярэдзіне якой у жоўтым наносным пяску і цячэ гэтая невялічкая рэчка (І.Шамякін). Ласіха бяжыць не пасярэдзіне дарогі, а ўздоўж самага краю (В.Вольскі). А пасярэдзіне ракі ўзвышаўся невялікі астравок, пакрыты лазняком (М.Ваданосаў).