роўна, прысл. У знач. прыназ. - з Д. Абл. Спалучэнне з роўна выражае адносіны адпаведнасці-неадпаведнасці: ужываецца з назвай прадмета, упоравень з якім знаходзіцца хто-, што-н. Улезем у азяро і схаваемся ў ваду роўна шыі (з народных гаворак).