Джаз, від музычнага мастацтва 20 ст., для якога характэрны імправізацыйнасць і своеасаблівае спаборніцтва ў ансамблевым дыялагічным музыцыраванні, а таксама індывідуальна-кампазітарскі пачатак. Склаўся ў пачатку 20 ст. на поўдні ЗША ў выніку сінтэзу розных форм музычнага фальклору «чорных» з папулярна-бытавой, песенна-танцавальнай музыкай «белых». Адпаведны тып ансамбляў і аркестраў называецца «джаз-бэнд». З 1920-х г. пачалося распаўсюджванне Д. ў краінах Эўропы, а пазней і Азіі. Д. аказаў уплыў на кампазітарскую музыку 20 ст. Сярод найбольш яркіх джазавых выканаўцаў - Л.Армстранг, Д.Гілеспі, Э.Фіцджэральд, Д.Элінгтон і інш.