Талмуд (ст.-жыд., літар. - вывучэнне), збор дагматычных, рэлігійна-этычных і прававых палажэнняў юдаізму, якія склаліся на працягу 4 ст. да н.э. - 5 ст. Пачатак яго стварэнню паклалі юдэйскія законавучыцелі (танаі), якія займаліся вывучэннем свяшчэннай кнігі - Торы, ці Пяцікніжжа. Змяшчае 613 рэлігійных прадпісанняў, 365 з іх складаюцца з абмежаванняў і забарон, 248 - з указанняў. Гэтыя прадпісанні вызначаюць галоўныя абавязкі вернікаў, рэгламентуюць правядзенне святаў, пастоў, ахвярапрынашэнняў, нормы харчавання і інш. У склад Т. ўваходзяць таксама легенды, паданні, маральныя павучані, прытчы, апавяданні, казкі; тут змешчаны звесткі па гісторыі, матэматыцы, геаграфіі, медыцыне і іншых навуках.