Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

КОЛАС (калоссе). 1. Пра важкасць, напоўненасць зернем, ступень спеласці, пра колер (коласа): белы, буйны, важкі, васковы, вусаты, высокі, грузны, залаты, залацісты, медзяны, наліты, наліўны, поўны, пругкі, сакавіты, сівы, спелы, тугі, умалотны, цяжкі, ядраны  бедны, квола-пляскаты, недаспелы, неналіты, нішчымны, нязжаты, няспелы, парожны, пусты, ссівелы, шорсткі, шурпаты.

Спагадная, нудная песня плыве, Губляючы ў пушчы свае пералівы, У шэлестах белага коласу нівы (Я.Купала). Люблю я прыволле Шырокіх палёў, Зялёнае мора Буйных каласоў (Я.Колас). [Людзі] гадуюць важкае калоссе (Е.Лось). Колькі жыцця пад вусатым калоссем! (Я.Брыль). Нахіляецца колас васковы Да сагрэтай крывёю зямлі (М.Хведаровіч). Нівы пладавітыя Шэпчуць грузным коласам (П.Глебка). Што ж прынесці сягоння на свята Краіне маёй У падзяку за тое, што рукі мае Хлеб трымаюць з яе залатога калосся (М.Танк). Лета. Жнівень нахіліўся Да сярпа і да касы. Жоўтым воскам наліліся Медзяныя каласы (П.Броўка). Сцяблінка жытняя — несамавіты Музычны інструмент... Перш чым запець, Трымала колас над зямлёй, наліты, Каб ён на радасць людзям мог даспець (Н.Гілевіч). Поўныя тугія каласы важка пагойдваюцца пад гарачым павевам ветру... (І.Мележ). ...Жыта пругкімі каласамі біла па твары, ногі блыталіся ў сцяблінках (Х.Жычка). А тут, дзе ўчора багна прэла, Гнілі век-векам балаты, Збажынка сёння зарунела І спее колас залаты (Я.Колас). А мяне заўсёды цешыць восень, Яблык і грыбоў салодкі пах, І тугое спелае калоссе, Цішыня і сонца ў снапах (С.Грахоўскі). Добрай раніцы ў полі шырокім... Каласам умалотным высокім, Рупным жнеям (М.Танк). Пад лёгкім ветрам гайдаліся хвалямі цяжкія каласы калгаснай ярыны (У.Краўчанка). Сонца паўднёвае, жар несцярпімы! Жыта шуміць ядраным коласам... (А.Гурло). Міця скочыў у сіваватае жыта..., збіваючы квола-пляскатыя каласы (В.Адамчык). Падняліся над долам нязбітым Недаспелыя каласы (А.Пысін). Лёгкі ранішні ветрык калыхаў загоны жыта... і яно... шумела сівым, яшчэ не налітым коласам (Б.Сачанка). Топчуць боты палын прагорклы І недаспелыя каласы (Г.Бураўкін). Восень на свеце. Бор стогне, шуміць; Колас нязжаты на полі стаіць (Я.Купала). Міхал падыдзе і прыстане, І лаву жыцейка агляне Ды возьме ў пальцы асцярожна Яшчэ няспелы і парожны Ён колас жытні (Я.Колас). Ніва пустымі шуміць каласамі, Ніва не цешыць жаночых вачэй (Я.Колас). Ссівелы ўжо колас схінула к мяжы (Я.Купала). Лашчаць пальцы шорсткі каласок (Н.Мацяш). Вазьму шурпаты каласок На чуйным провадзе саломы — І адзавецца мне здалёк Мой продак (А.Пысін).

2. Пра ўражанне, псіхалагічнае ўспрыняцце (коласа): высакародны (аўт.), мускулісты (аўт.), пяшчотны, цудоўны, чароўны, шапаткі, шапатлівы  адзінокі, высмалены, забыты, засмяглы, маркотны, нікчэмны, сіратлівы, сумны.

Ды я прашу: дапамажыце ўбачыць, Як упершыню, высакародны колас жытні, Нябёсаў сінь і вышыню (Г.Каржанеўская). Выставіць у полі войска хлеб — Мускулістых каласоў атрад, Хоць свае налёты робіць з неба Бамбардзір цяжкі — грымотны град (П.Макаль). Навокал — ціхая песня вячэрняга сонца, пяшчотнага калосся, непрыкметных жаўранкаў (Я.Брыль). Спее ніва залатая, чароўным коласам шуміць... (“Маладосць”). Не стаяць мне з сярпом вастразубым у жыце, Не схіляцца сярод шапаткіх каласоў... (Н.Гілевіч). На саломцы тонкай У траве густой Спее адзінокі Колас сіратой (Я.Колас). Цяпер на полі значыліся выжарыны, і яно [жыта] не гарнулася ў трубу, а суха, нашчацінена стаяла пустым, высмаленым... калоссем (А.Жук). Ці за грэх закляты Я не маю долі, Як забыты колас На мужычым полі? (Я.Колас). І колас, засмяглы, у полі звінеў, І кожнай вясною, вітаючы вырай, Лавілі мы ўсходняга ветру напеў (М.Танк). Жыта на палях стаяла дробнае, кволае, лёгка трымаючы беднае, нікчэмнае калоссе (І.Мележ).

* Колас-сіраціна, колас-стораж.

І жнеі сышліся. — Направа, налева Кладучы ў снапы каласы-старажы (Я.Купала). Пад шчытом на павуціне Нішчымны колас-сіраціна Ў зацішку лёгенька гайдаўся... (Я.Колас).

Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020