Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

СВІТАННЕ (світанак). Бела-барвовае, белае, вогненнае, высокае, вясёлае, дзівоснае, жамчужнае, жоўтае, жыватворчае, залатое, залацістае, зіхоткае, іскрыстае, крылатае, лагоднае, ласкавае, летуценнае, магічнае, магутнае, мядовае, мятнае, парнае, празрыстае, пяшчотна-ружовае, радаснае, райскае, ружаватае, ружовае, румянае, сінявокае (паэт.), сіняе, цёплае, ціхае, цудоўнае, чароўнае, ядранае, яркае, яснавокае (паэт.), яснае  бясконцае, журботнае, замглёнае, змрочнае, золкае, зябкае, мутнае, неспакойнае, няласкавае, нясмелае, страшнае, сумнае, туманнае, халоднае, хмурнае, цягучае, шэрае.

Белае высокае світанне Ў яснасці цвярозай паўстае (А.Пысін). Ясным бела-барвовым світаннем пачынаўся дзень, першы дзень іх волі (Т.Хадкевіч). Узыходзіць цішыня бароў вогненным світаннем нада мною (Т.Бондар). Вясна прыйшла з дзівоснымі жамчужнымі світанкамі, з радаснымі пералівамі птушак (Т.Хадкевіч). І ад сну ўзняла ўсё жывое яна [вясна] Жыватворчым, магутным світаннем (Я.Журба). Пыл — як вокам прастору абняць, Пыл на самым зіхоткім світанні (Я.Янішчыц). Іскрыстае світанне Запальвае нам ясныя агні (Я.Колас). А ёсць жураўліныя спатканні летуценных світанкаў першай вясны (К.Кірэенка). О, гэты світанак магічны З акцэнтам шчаслівай любві (Я.Янішчыц). Кветак пах у мядовым світанні ап’яняе... (М.Хведаровіч). Ад яблыкаў світанне мятнае... (С.Гаўрусёў). Асабліва ён [язь] любіць раніцы, якія пачынаюцца з ціхіх і парных світанкаў (К.Кірэенка). Світанак, як сёння, Празрысты наскрозь, Ружавеў на ўсходзе (А.Звонак). Успомніць Бабруйшчыну мілую, Майскую стужку Бярозы, Дняпро на райскім світанні (У.Караткевіч). Займалася світанне, пяшчотна-ружовае, радаснае (А.Пальчэўскі). Ружаваты світанак Над горадам ціха плыве (А.Звонак). Паслухаць бы драздоў свістанне У час ружовага світання (П.Панчанка). Вяртаюцца ружовыя світанні У зіхатлівых пацерках расы (С.Грахоўскі). Світанак плыве сінявокі... (І.Калеснік). Пачую я водгулле даўніх гадоў Праз лёгкі дымок успамінаў, Што часам нахлынуць нячутнай хадой, Світанкам празрыстым і сінім... (А.Звонак). Паплавамі, сцежкамі бароў У цёплыя туманныя світанні І ў зорным змроку майскіх вечароў Хадзіла песня з песняй на спатканне (С.Грахоўскі). Шэры ядраны світанак пакрысе запаўзаў на вышкі (А.Савіцкі). Калі ж яснавокае наша світанне цудоўнаю блісне над краем зарой, — на землях сваіх мы спаткаць яго ўстанем усёю вялікаю дружнай сям’ёй (Л.Геніюш). Яркае чароўнае світанне Па-над Прыпяццю паволі ўзышло (“Маладосць”). Яшчэ ў нас не было Ні стрэчы, ні расстання. Адкуль жа б’е святло Бясконцага світання? (Я.Янішчыц). Люблю вясновы ціхі дзень, туман замглёнага світання... (Р.Баравікова). І месяц між хмар, як адчаю знак, І страшнае ў свеце світанне, Крывавы ўсход. І канчаецца так Балада пра развітанне (У.Караткевіч). Праз невялікае акенца... цадзілася мутнае світанне (А.Асіпенка). Аляксей вырас у лясной старане, бачыў туманныя світанні ў грыбных барах (С.Грахоўскі). Здалёк халоднае світанне, Няпэўнае ў сваіх правах, Крычала чайкамі ў тумане На камяністых астравах (С.Грахоўскі). Між голых шэрых дрэў цадзілася хмурае світанне (І.Навуменка).

Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020