Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

СЛАВА. Шырокая вядомасць; усеагульнае прызнанне чыіхсьці заслуг: баявая, бессмяротная, векавая, велічная, вечная, вядомая, вялікая, вясельная, вячыстая, гаманлівая, гучная, добрая, жывая, звонкая, зямная, крылатая, легендарная, маладая, мужная, несмяротная, неўвядальная, неўміручая, нечуваная, нязгасная, нятленная, пачэсная, святляная (аўт.), усябратняя (аўт.), ціхая, цудная (разм.), цудоўная, шырокая  бяздомная, бясчэсная, ганебная, капрызная, крыклівая, легкадумная, нікчэмная, нядобрая, паказная, патухшая, пустая, танная, шумная.

Працай, як сонцам, Засвеціць яскрава Роднай старонцы Багатая слава (А.Александровіч). Бессмяротная, добрая слава Тым, хто мужна загінуў ў баі (“Маладосць”). Але будзе часіна: ўтаймуецца бой, А дажджы веснавыя загоны абмыюць. І тады, мой таварыш, мы ўбачым з табой Нашай вечнае славы агні залатыя (К.Кірэенка). Загадаў ён [князь] пазваць гусляра-старыну, Гусляра з яго ведамай славай (Я.Купала). Той рвецца да славы шырокай, вялікай; Той — жыці нязнатна, як дзеці; Той — песняй азвецца нясвойскай і дзікай, Той — родную думку запеці (Я.Купала). Пасадзіў пан Бандароўну У куце на лаве, як бы тую маладую У вясельнай славе (Я.Купала). Не шукаю гаманлівай славы І вучуся сціпласці ў кабет (Я.Янішчыц). І тыя дні вячыстай славы абрабаваны, Бедны люд плаціў крывёй За наша права на хлеб, на працу, на зямлю... (П.Глебка). Прашумеў над сценамі рэйхстага Славай гучнай магілёўскі шоўк (А.Пысін). Я шчаслівы, што ўзяў для жыцця... і пашану да славы жывой, і бязлітасць да чорнае здрады (Н.Гілевіч). Песня вольная, крылатая Пралятае над старонкаю... Акрыляе славай звонкаю (А.Русак). Высока ўзыходзіць штодзень над зямлёю Крылатая слава... людзей (А.Александровіч). Памалюся ў ім [храме] аб смяротнай ране і мужнай славе... (У.Караткевіч). І не ведаеш ты, што хлапечыя сны Ужо славай тваёй [краіна] неўміручаю поўны (К.Кірэенка). І гарэць той славе, нятленнай, шырокай Да апошніх, бязведамных нашых вякоў За адну тваю спробу заместа валокі Мову людзям вярнуць і зямлю бацькоў (У.Караткевіч). Абвеяны казкай вячыстай [родны край], Абвеяны славай святой... (В.Матэвушаў). Спяць яны [нашы продкі] у курганах, меч да мяча, па-братняму. Топчуць ворагі славу пачэсную іх (П.Панчанка). З попелу мінуўшых дзён сляпых, крывавых Весела узойдзе рунь святлянай славы (Я.Купала). Шыбы зардзелі блісканнем няўхватным, Кружацца пары, мігаюць; Душы да славы ўсябратняй не здатны, Вокліка суму не знаюць (Я.Купала). Стэфка была героем дня, ціхім героем з ціхаю славаю (З.Бядуля). Аб славе цуднай граюць сурмы... (Я.Купала). Трэба славу бяздомную, Якую не купіш у краме, Замацаваць за вядомымі, Каб маладыя не ўкралі (П.Макаль). Як пачуў ён [пан Патоцкі] у карчомцы зычную забаву, Туды йдзе сваю бясчэсну Паказаці славу (Я.Купала). Яны ж [сябры], крыклівай славай не пакрытыя, Сябе не выстаўляюць напаказ (Г.Бураўкін). Грэбля паганая — гразь і плюхота. Слава нядобрая ходзіць пра гаць! (Я.Колас). Мне... не трэба славы паказной (А.Бялевіч). Так спіш, так жывеш мімаходам, Мой край, як сцяпная магіла, З сваім незавідным народам, З патухшай і славай, і сілай (Я.Купала).

* Гоман-слава, слава-веліч.

Гоман-славу, чорнай хваляй Што збіралі курганы, Белы косці, што гублялі Беларускія сыны... Роднай бацькаўшчыны долю, Як у люстры, бачыш так (Я.Купала). І зноў кляліся прадзеды-дзяды: “Сто раз памром, а не пакінем верыць У нашу заўтрашнюю славу-веліч (Н.Гілевіч).

Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020