Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
 

ЯБЛЫНЯ. Пра колер, ствол, характар кроны, узрост яблыні, пра яе ўрадлівасць: белая, зыркая, зялёная, кроністая, маладая, пасыпаная срэбрам, разгалістая, разложыстая, расквітнелая, раскідзістая, светлая, танклявая, тонкая, ураджайная, урадлівая  аголеная, голая, нізкая, ніклая, паніклая, парадзелая, парэпаная, пасечаная, старая, чорная.

Белыя яблыні, белыя, Бачу я вас, парадзелыя (А.Пысін). Перад вачыма — асветлены сонцам, ласкавы твар, усмешка ў вачах, зыркія, як срэбрам пасыпаныя яблыні ў садзе (А.Савіцкі). Маладыя яблынькі... самымі вяршкамі выглядалі паверх жыта (К.Чорны). Узбіраемся на разгалістую яблыню (В.Жуковіч). Глядзіш — і, здаецца, упершыню бачыш і нізенькі, дзе-нідзе пахілы плоцік... і разложыстую яблыню, і купкі вішань (Б.Сачанка). І не белы дымок прываблівае з першага погляду, нават не расквітнелыя яблыні, а зямля пад імі... (В.Карамазаў). Светлая яблыня грому З салаўінае ўсяночнай (Р.Барадулін). Яблынька танклявая, і прыставіць да яе лесвіцу не так проста (І.Навуменка). Застаецца снег адзін — ад цвету яблынь урадлівых (Е.Лось). На паасобных, напалову аголеных ад лісця яблынях сям-там яшчэ віселі антонаўкі (І.Навуменка). Голая яблыня грому Жахам жагнала прысмерк (Р.Барадулін). Баклан зірнуў туды і за ніклымі голымі яблынямі... убачыў зруб Кацярынінай хаты (І.Мележ). Мірна і ціха шапацелі лісцем старыя яблыні (І.Навуменка). Наліліся антонаўкі сокам густым, Абцяжарылі нізкія яблыні (П.Панчанка). Чорная яблыня густа наслала пад сабой лісця... (А.Адамчык).

2. Пра ўражанне, псіхалагічнае ўспрыняцце (яблыні): агромленая (аўт.), ацішэлая, задумлівая, задумная, любая, мілая, неапісальная, пахучая, прывабная, прыветлівая, радасная, родная, святая, таемная, трапяткая, ціхая, цудоўная, чароўная  абяссілена-разгалістая, адзінокая, журботная, здзічэлая, змакрэлая, знясіленая, маркотная, няшчасная, самотная, сумная, тужлівая, шрамамі мечаная.

У кроне яблыні агромленай, І ў ацішэлых берагах — Была святлейшаю ад промня Правінцыяльная туга (Я.Янішчыц). Яблыні ў самым цвеце. Неапісальныя, прыгожыя, пахучыя... (ЛіМ). А ў садзе падае апошні ліст, І снежнай квеценню халадзее Святая яблыня Маёй надзеі (У.Някляеў). Дык няхай [нявесты] раўнуюць і бядуюць З строгім кодэксам сваіх правоў; Кожны [пагранічнік] трапяткую, маладую Яблыню ў дазор павёў (А.Пысін). Белыя, нібы нявесты, Ціхія, нібы нявесты, Яблыні ля вышкі вартавой (А.Пысін). Спачатку — сад. Проста нібы паляна з рэдкімі радамі карлікавых вішань... Дзве абяссілена-разгалістыя яблыні (Я.Брыль). Здалёку, за той адзінокай і, пэўна, здзічэлай ужо яблыняй ён нечакана ўбачыў... коней (Я.Сіпакоў). За акном нетаропка шапацеў дождж, і відно было ўсё: змакрэлыя яблыні... (М.Стральцоў). На клумбе згорбілася і расставіла рукі, як бабуля над градамі, старая няшчасная яблыня (Я.Брыль). Быў я нягодамі сечаны — Яблыні шрамамі мечаны (А.Пысін).

* Прыгажуня-яблыня.

Хіба ўвосень не расцвітае прыгажуня-яблынька, зведзеная ў зман здрадлівай ласкай бабінага лета? (І.Навуменка).

Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы   Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2018