буда*, -ы, ж. Полотняное или брезентовое покрытие машины, кареты, повозки и под.

На возе - зрэбная буда, нацягнутая на арэхавыя каблукі. Брыль. У іх [балаголаў] былі вялікія дужыя коні з калматымі бабкамі, прасторныя, добра акаваныя дрогі, з высокаю будаю, пацягнутаю рагожаю або брызентам. Грахоўскі. Траха не над кожным возам узнімалася мокрая палатняная буда, а ў ёй, цесна збіўшыся ў кучу, - і старыя і малыя. Якімовіч.