валасня, -і, ж.

1. зб. Пучок волос из конского хвоста.

На калючым абвіслым дроце загарадзі вецер варушыў абынелыя жмуты набэрсанае конскае валасні. Адамчык.

2. Леса, свитая из такого волоса.

...[Васіль] зрабіў насадку, папляваў на яе дзеля рыбацкага шчасця і закінуў вуду далей ад берага - на ўсю валасню. Якімовіч.