віша, -ы, ж., абл. Нескошенная на зиму трава, оставленная зимовать на корню.

Праз хвіліну ўжо была навалена гара сушняку, і нехта ўжо сагнуўся каля яе са жменяю сухой вішы. Лобан. Адвільжэлымі пёрамі шалясціць віша на балотах. Лужанін.