дзейкаць, незак., абл. Разносить молву, пускать слухи.

- Ат, можа і няпраўда гэта зусім. Мала што дзейкаюць людзі. Зарэцкі. ...Бабкі, дрэмлючы на лавах, перахрысцяцца і зноў ціха дзейкаюць... Лужанін. Дзейкалі, што недзе - ні то па лясох, ні то па вёсках ходзяць нейкія сацыялісты. Калюга.