дужацца, незак., разм. Мериться силами.

З прыродай выйшлі дужацца, і сіл у нас стае... Дзяргай. Пры ёй, крокаў за тры, упёршыся лобікам у камель, дужаецца з маладой бярозкай казляня. Сачанка. Калі ставаў на заднія лапы, [мядзведзь] быў ужо вышэйшы за мяне, і мне забаранілі дужацца з ім, бо ён у запале можа не суразмерыць сілы. Караткевіч.