дыля, -і, ж., абл. Половина или четверть расколотого вдоль бревна.

З дыляў паслалі палок шырачэзны, каб хто тут, парыўшыся, не зваліўся. Танк. Толькі насустрач параю коней дарожны майстар цягнуў збіты з тоўстых дыляў і акованы бляхай шырокі, на ўсю вузенькую шашу, плуг... Адамчык. ...Высланы сасновымі новымі дылямі з-пад леспрамгасаўскага гатара, ён [мост] жаўцеў, як падлога... Пташнікаў.