злеціцца, зак., разм. Сделаться по-летнему тёплым (о воде).

...Адарваўшыся ад глячка, чуеш, як коле ў зубы - вада і не падумала злеціцца такой гарачынёй, - як робіцца адразу лёгка ўсёй і свежа. Пташнікаў. Пакуль пананосішся яе [вады] вёдрамі з калодзежа, пакуль панастаўляеш у вялізных чыгунах у печ, каб сагрэлася, злецілася яна, а потым павымаеш іх - дык, глядзі, і стомішся: аж плечы гудуць. Сіпакоў.