наўсцяж*, прысл. Во всех направлениях, в пределах обозримого пространства.

А гул расце наўсцяж у цёмнай далі. Машара. Іх [машыны], не заязджаючы ў гараж, на палеткі павялі шафёры, дзе жыты высокія - наўсцяж копы, копы, мо вышэй, чым горы. Калачынскі. Чырвоным вокам мільгае прытушанае вогнішча, неба нібы выбеленае - наўсцяж засеяна дыяментамі-зоркамі. Навуменка.