рала*, -а, н. Толстый сук.

Некаторыя хвоі аж на ралы пабіліся, вяршаліна часта віламі ўбок пайшла. Чорны. Дрэвы раслі на прыволлі: яны былі высокія, тоўстыя ў абхваце, з разгалістымі раламі. С.Александровіч. У ёй [бярозе], у дупле, ніжэй рала, жыла шпачыная сям'я. Жук.