скіба*, -ы, ж. Пласт вспаханной земли.

Але ўсё ж, у часе жніва зноў зярном я лягу ў ніву, каб расці на гэтых скібах каля бацькаўскай сялібы. Танк. З ім [трактарам] стрэўся салдат у палях, і з радасцю сеў за руль, і паплылі за ім чорныя тлустыя скібы. Кірэенка. Ззаду за ім [трактарам] пераварочваліся чорныя скібы і, вільготныя, блішчалі на сонцы. Пташнікаў.