складанчык, -а, м., разм. Складной ножик.

Сагнулася. Падняла адну дзярнінку, капанула складанчыкам. Гарэцкі. Узяў кошык, акраец хлеба і жаўтлявы, мяккаваты шматок сала, вышчарблены братаў складанчык на шнурку і - пайшоў, трохі баючыся, каб не трапіць каму вельмі на вочы... Стральцоў. Паўлік дастаў зроблены ў кузні складанчык, спрытна выстругаў лаўцы. Левановіч.