солтыс*, -а, м. Сельский староста в Западной Беларуси.

Солтыс яшчэ з вечара заказаў, і Шурка ўжо запрагаў каля хлява, калі іх удвух зайшло ў расчыненыя вароты. Брыль. Солтыс загадаў усім сабрацца да крукоўскага свірна. Сабаленка. Марудзіць няма чаго, бо, калі мы выходзілі з нашай хаты, у вокнах солтыса яшчэ свяцілася. Машара.