сумленнік, -а, м., разм. Честный, совестливый человек.

Яна [Антаніна] была дачка чалавека, якога на поўны сэнс слова можна было б назваць ціхманым сумленнікам і працавітым баязліўцам. Чорны.

Паведаміць пра недакладнасьць