талака*, -і, ж. Коллективная помощь, работа сообща.

Трэба, казаў, талаку збіраць, талакою жыць - думаць... Карамазаў. Адсюль, відаць, і тая ўсхваляванасць, і ўрачыстасць, з якою людзі ладзілі калёсы, зубілі сярпы, збіраліся на далёкія сенажаці ці сыходзіліся на талаку. Сіпакоў.