тараноўка, -і, ж., абл. Большой тёплый платок.

Люба адчыніла школьную шафу з кніжкамі і ўзяла пажоўклы ад доўгага часу тоненькі сшытачак; ахінулася тараноўкай... Мурашка. Прыкмячае Сцяпан: за плячом у сяброўкі нехта пальцамі смыча ражок тараноўкі. Лужанін. Каля сцяны, недалёка ад дзвярэй, у чорнай шарсцяной тараноўцы сядзела Бараноўская Ніна - брыгадзір суседняга калгаса. Васілевіч.