урвішча, -а, н. Крутой обрыв.

Пасля лістота пасыпалася з урвішча на дно яра. Караткевіч. Усевалад, ашчаперыўшы голаў, сядзеў на краі берагавога ўрвішча і моўчкі гайдаўся з боку ў бок. Арлоў.