цалок, -лка, м., разм. Человек, метко бьющий в цель.

Ён з любімай рагаткі шчоўкнуў толькі разок, і, як кажуць, нігадкі - выдатны цалок! Вітка. Сяды-тады білі толькі самыя лепшыя цалкі - «варашылаўскія стралкі» - каб без промаху. Місько.