ярчэць, незак. Становиться более ярким; становиться более выразительным, ощутимым.

Яно [зарыва] то патухала, то пачынала ярчэць, набіраючыся трапяткой, залацістай чырвані. Лынькоў. Ярчэюць іх [камандзіраў] справы, і, як магутны акіян, шуміць над краем гоман славы пра беларускіх партызан. Глебка. Ён [Юльчын твар] таксама то ружавеў, ярчэў, то шэрх, цьмеючы. Карамазаў.