 |
На ваш запыт знойдзена 187 артыкулаў
-
Пашло мілая на пастылая. — І мілае стала праціўным, калі яно апынулася ў варожых руках.
-
Пашло рукой. — Стала шанцаваць, паручыла.
-
Пашоў гандаль на пындаль. — Прыказваюць пры банкруцтве гандлю.
-
Пашоў на сяло пазычаць усяго. — Жарт. Гульня слоў. Адказвае той, хто ня хоча сказаць праўды, калі ў яго пытаюць, куды ён ідзе.
-
Пашоў па бацьку. — Удаўся гэткім, як бацька й з выгляду, і з натуры.
-
Пашоў пасол, уваліўся ў расол. — Калі пасланец пашоў ды аб ім няма ніякіх вестак.
-
Пашоў сваім трыбам. — Жыве паводля свайго надуму ды ня слухае парады іншых.
-
Пашоў сьвет на сьвет. — Вялікая вандроўка з прымусу, калі людзі кідаюць свае дамы ды ідуць у сьвет.
-
Пашоў, як мыла зьеўшы. — Калі нехта пашоў ад сораму.
-
Пей песьні хоць трэсьні, алі есьці ні прасі. — Жартуюць зь дзяцей, асабліва калі хлеба нехапае.
-
Пень вялік, алі дуплінат. — Аб тым, хто вырас вялікі, але нідачога няздатны або дурны.
-
Першага торгу ні мінай. — Прыказваюць пры гандлі. Таксама прыказваюць і дзеўцы, калі яе сватаюць першыя сваты.
-
Перш за грэх, як за праўду. — Калі чалавека ў нечым зьвінавацяць, а посьля выяўляецца, што ён нявінны.
-
Перш зьядзім тваё, а тады хто сваё. — Прыказка таму, хто ўвачавідкі ашуквае, нешта выманьвае.
-
Перш тпрулячка, тпрулячка, а потым: Стой, воўча дух! — Гэтак ласкава гаспадар кліча каня, пакуль яго за аброць ня возьме, а потым аблае й абсьцёбае. Прыказваецца аб тых валадарох, якія пакуль чалавека ня возьмуць у рукі, абыходзяцца зь ім ласкава, а потым і пагражаць пачынаюць.
-
Першы блін комам. — Пры няўдачы на пачатку работы.
-
Пёрціся на ражон. — Калі нехта самахоць лезе ў небясьпеку.
-
Пірабіваіцца з хлеба на квас. — Жыве ў цяжкіх матар'яльных умовах ды штораз горшых - «быў хлеб ды зышло на квас».
-
Пірад панам Тодарам расхадзіўся ходарам. — Аб тым, хто з прымусу дагаджае свайму валадару-ворагу, навет паніжаючы сваю людзкую годнасьць, каб гэтым захаваць сваё існаваньне. З казкі: - У двор прыехаў новы пан Фёдараў. Ён для зьдзеку ў суботу прымусіў свайго карчмара скакаць і пець, і карчмар скакаў і пеў:
Пірад панам Хвёдарам
Расхадзіўся ходарам.
Ні я скачу - няволя,
Ня Бог вялеў - пановя.
-
Піражылі зіму й лета, піражывём і гэта. — Якая-б бяда ці няпрыемнасьць ні здарылася, дык няварта шмат турбавацца, бо з часам пройдзе, забудзецца.
|
|
