 |
На ваш запыт знойдзена 132 артыкулы
-
Слухай вухам, а ня брухам. — Жарт аб тым, хто няўважліва слухае, а потым перапытвае.
-
Смаку, як у пячоным раку. — Гіронія аб нясмачнай ежы.
-
Смалой (смольлю) лезя. — Калі нехта нечага назольліва просіць.
-
Смачна кашка ды рабіць цяжка. — Аб рабоце, дзе добра кормяць, але работа цяжкая.
-
Смачны жабя гарэх, ды зубоў Бог ні даў. — Калі нехта галіцца нешта важнае дабыць, але здольнасьці ня мае пазьней гэта скарыстаць.
-
Сонца па небя ходзя ды ні кожнаму даходзя. — Прыказвае той, хто ня змог усім дагадзіць.
-
Сон як у руку даў. — Кажа той, каму сон спраўдзіўся.
-
Сорам таму, хто ганя, сорам таму, хто хваля. — Аб такім, які можа кажнага бязь віны ганіць і без заслугі хваліць, і робе ўсё гэта для свае мэтар'яльнае карысьці.
-
Спагнаў ахвоту. — Задаволіў жаданьне.
-
Спадзіваўся дзед на мёд, ды й так спаць лёг. — Аб тых, што чакалі нейкае абяцанкі й яе не дачакаліся.
-
Спаў, як пшаніцу прадаўшы. — Калі нехта спаў спакойным моцным сном.
-
Спацеў, як мыш. — Калі людзіна ці жывёліна мокрая ад поту.
-
Спляснуў рукамі. — Калі нехта апынуўся ў роспачы.
-
Ссадзіў з ног. — Моцна ашукаў, прычыніў вялікую страту.
-
Старасьць ні радасьць, і горб ні карысьць. — Прыказваюць старыя, калі пачынаюць слабець і горбіцца.
-
Старац, старац, сяло гарыць! - Ніхай гарыць! - я ў другоя пірайду. — Аб тых, якія грамаду любяць толькі датуль, пакуль зь яе матар'яльную карысьць маюць.
-
Старац старца нінавідзя, а гаспадар ніводнага. — Старац старца ненавідзе, бо яны канкурэнты. Гаспадар абодвух ня любе, бо яны хочуць жыць з працы гаспадара. Прыказваюць, калі два акупанты між сабой б'юцца, бо кажны хоча сабе падбіць адну й тую самую краіну. А народ, які жыве на гэтай зямлі, абодвух гэтых акупантаў ня любе, бо яны роўныя ягоныя ворагі.
-
Старой бабца хораша й у шапца. — Даўней старыя беларускія жанчыны насілі каптуры - «шапкі». Старыя людзі хвасьлівых убораў не патрабуюць.
-
Старой бабя й на печы ўхаба. — Калі нехта бяз важнай прыгоды бяду нажыве.
-
Старому маніць, а багатаму красьці. — Няма каму аспрэчыць, калі стары маніць, бо ніхто ня помне таго часу, аб якім стары апавядае. Ніхто не павера, што багаты ўкраў, бо ў яго ўсяго шмат свайго.
|
|
