Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Слоўнік паронімаў беларускай мовы (1418 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ё  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  ф  х  ц  ч  ш  э  ю  я  
а  в  з  о  р  у  ы  э  
 
Старонкі: 1  2  3  4  


На ваш запыт знойдзены 76 артыкулаў

  1. давераны // даверлівы // даверны
    давераны // даверлівы // даверны Давераны. Які карыстаецца давер'ем або дзейнічае па чыйму-н. даручэнню; надзелены даверам. Да траўня сорак другога года
  2. давер'е // даверлівасць
    давер'е // даверлівасць Давер'е. Пераконанасць у чыёй-н. чэснасці; поўная вера ў добрасумленнасць і шчырасць каго-н. Лабановіч шырока праводзіць растлумачальную
  3. дагавор // дагаворанасць
    дагавор // дагаворанасць Дагавор. Пісьмовае або вуснае пагадненне, умова аб узаемных абавязацельствах. Дагаворы страхавання заключаюцца інспектарамі
  4. дагматызм // дагматычнасць
    дагматызм // дагматычнасць Дагматызм. Некрытычнае мысленне, якое апіраецца толькі на догмы - палажэнні, што прымаюцца за бясспрэчную ісціну для ўсіх часоў
  5. дадатковы // дадатны
    дадатковы // дадатны Дадатковы. Які з'яўляецца дадаткам, дабаўкай да чаго-н. асноўнага. Некалькі дзён яго не вадзілі на допыт, і ён зразумеў, што следчы
  6. дажджавальны // дажджавы // дажджлівы / дажджысты
    дажджавальны // дажджавы // дажджлівы / дажджысты Дажджавальны. Прызначаны для дажджавання - штучнага арашэння. Затраты на будаўніцтва вадаёма і дажджавальнай
  7. даказальны // даказаны // доказны
    даказальны // даказаны // доказны Даказальны. Які можа быць даказаны; доказны (у 1 знач.). Даказальнае палажэнне. Даказаны. Пацверджаны фактамі, пераканаўчымі
  8. далечыня // далёкасць / даль
    далечыня // далёкасць / даль Далечыня. 1. Далёкі прастор, бачны вокам; прасцяг, шыр; даль. На ўсёй далечыні ўнізе і па баках імчаў, клубіўся, ірваўся
  9. далікатнець // далікатнічаць
    далікатнець // далікатнічаць Далікатнець. Разм. Станавіцца больш далікатным, ветлівым. Міша і раней быў ветлівы, уважлівы, але цяпер ён далікатнеў проста
  10. далікатны // далікатэсны
    далікатны // далікатэсны Далікатны. 1. Ветлівы, ласкавы ў абыходжанні з людзьмі; уважлівы. Рашчэня, па характару чалавек далікатны, упершыню гаварыў
  11. далучальны // далучаны
    далучальны // далучаны Далучальны. Які служыць для далучэння, з'яўляецца далучэннем, дадаткам да чаго-н.; прызначаны для далучэння. Словы, якія выражаюць
  12. дамавіна // даміна
    дамавіна // даміна Дамавіна. Спецыяльная скрыня, у якую кладуць нябожчыка для пахавання; труна. Калі спускалі дамавіну ў зямлю, не верылася, што Іны
  13. дамавы // дамашні
    дамавы // дамашні Дамавы. Які мае адносіны да дома. Дамавое кіраўніцтва. Дамавы камітэт. У выразе: дамавая   кніга - кніга для рэгістрацыі
  14. дамаўленне // дамоўленасць
    дамаўленне // дамоўленасць Дамаўленне. Узаемнае пагадненне пры перагаворах; сам працэс узгаднення. Пракурор злёгку кіўнуў ім галавой у знак, што дамаўленне
  15. дапаўняльны // дапоўнены
    дапаўняльны // дапоўнены Дапаўняльны. Які выконвае ролю дапаўнення. Даданыя дапаўняльныя сказы адказваюць на пытанні ўскосных склонаў. Беларуская мова.
  16. дапушчальны // дапушчаны
    дапушчальны // дапушчаны Дапушчальны. Які можна дапусціць, дазволіць; магчымы, дазволены. Ён заўважыў, што разумная крытыка - не вышэй дапушчальнай нормы
  17. дапытаны // дапытлівы
    дапытаны // дапытлівы Дапытаны. Той, каго дапыталі; які прайшоў допыт. Дапытаны былі не толькі Павел, але таксама Магнушэўскі, Арлоўскі і Парфімовіч.
  18. дапытванне // дапытлівасць // допыт
    дапытванне // дапытлівасць // допыт Дапытванне. Настойлівае, падрабязнае распытванне пра што-н. Нарэшце, ён, здаецца, уведаў пра ўсё, што яго цікавіла,
  19. даравальны // дараваны
    даравальны // дараваны Даравальны. 1. Які можна дараваць, прабачыць, апраўдаць. Вельмі часта рэцэнзіі заканчваюцца даравальнымі словамі: «Аднак, нягледзячы
  20. дараваць // дарыць
    дараваць // дарыць Дараваць. 1. што. Прабачыць каму-н., апраўдаць каго-н.; не палічыць за віну чаго-н. З гартаванаю зброяй паўстануць сыны. Не даруюць

Старонкі: 1  2  3  4  
 
Слоўнік паронімаў беларускай мовы   Слоўнік паронімаў беларускай мовы
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2017