Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва) (15029 артыкулаў)

Вынікі пошуку
 
е/ё  ж  й  т  у  ф  х  ц  ч  ш  щ  э  ю  я  


На ваш запыт адзін знойдзены 13 артыкулаў

  1. единожды нареч. уст.
    1. (один раз) раз, адзін раз
    единожды в жизни (адзін) раз у жыцці
    не единожды не (адзін) раз
    2. (однажды, как-то раз) раз, аднаго разу, неяк аднойчы
    3. (в сочетании с числ.) адзін на...
    единожды два адзін на два
  2. тет-а-тет нареч. адзін на адзін, з вока на вока, сам-насам
  3. единый
    1. адзіны
    единый план действия адзіны план дзеяння
    2. (то же, что один) адзін, адна, адно
    единое целое адно цэлае
    все до единого усе да аднаго
    всё едино усё адно
  4. тень жен.
    1. цень, род. ценю муж.
    2. (затенённое место) цень, род. ценю муж., цянёк, род. цяньку муж.; халадок, -дку муж.
    отдыхать в тени адпачываць у цяньку (у халадку)
    3. перен. цень, род. ценю муж.
    и тени нет сомнения і ценю няма сумнення
    на лице промелькнула тень беспокойства па твары прамільгнуў цень неспакою
    наводить тень наводзіць цень
    осталась одна тень застаўся адзін цень
    держаться в тени трымацца ў цяні
    ходить за кем-либо как тень хадзіць за кім-небудзь як цень
  5. теснить несовер.
    1. (сжимать) сціскаць; (жать) ціснуць; (оттеснять) адціскаць
    теснить друг друга в толпе сціскаць (ціснуць) адзін аднаго ў натоўпе
    сапог теснит ногу бот цісне нагу
    2. (заставлять отступать) адціскаць; цясніць; адцясняць
    теснить врага адціскаць (цясніць, адцясняць) ворага
    3. (спирать) сціскаць, душыць; займаць
    горе теснит грудь гора сціскае грудзі
    в груди теснит безл. грудзі сціскае
    теснит дыхание безл. сціскае (займае) дух
  6. топить
    I несовер. (печку) паліць (у печы); (обогревать) ацяпляць
    II несовер. (сало и т.п.) тапіць; (молоко) адтопліваць
    III несовер.
    1. тапіць
    топить вражеские суда тапіць варожыя судны
    2. перен. разг. тапіць
    подсудимые топили друг друга падсудныя тапілі адзін другога
  7. убираться
    1. (управляться) разг. упраўляцца, спраўляцца; упарадкоўвацца
    убираться с хлебом упраўляцца (упарадкоўвацца) са збожжам
    2. уст. (укладываться) укладвацца; (умещаться) убірацца; умяшчацца; (влезать) улазіць
    слова убираются в одну строку словы ўмяшчаюцца (убіраюцца) у адзін радок
    3. (украшаться) убірацца, прыбірацца
    город убирался к празднику горад убіраўся (прыбіраўся) к святу
    4. (уходить, уезжать) разг. выбірацца
    убирайтесь отсюда! выбірайцеся адгэтуль!
    убирайтесь подобру-поздорову выбірайцеся пакуль цэлыя
    5. страд. прымацца; забірацца; здымацца, скручвацца; падымацца, прыбірацца; убірацца; збірацца; складацца, складвацца; хавацца; умяшчацца; прымацца, устараняцца; здымацца, знімацца; выдаляцца, выганяцца, праганяцца; см. убирать
  8. укладывать несовер.
    1. (класть) класці
    укладывать больного в постель класці хворага ў пасцель
    2. (класть спать) класці, укладаць, укладваць (спаць)
    мать укладывала детей спать маці клала (укладала, укладвала) дзяцей спаць
    3. (располагать в определённом порядке) укладаць, укладваць; (складывать) складаць, складваць
    укладывать рельсы укладаць (укладваць) рэйкі
    укладывать доски штабелями складаць (складваць) дошкі штабялямі
    укладывать вещи в чемодан складаць (складваць) рэчы ў чамадан
    4. (умещать) укладваць
    укладывать статью в один лист укладваць артыкул у адзін аркуш
    5. (обкладывать) абкладаць, абкладваць; (выкладывать) выкладаць, выкладваць; (вымащивать - ещё) вымошчваць
    укладывать бордюры клумб камешками абкладаць (абкладваць) бардзюры клумбаў каменьчыкамі
    укладывать двор камнем выкладаць (выкладваць, вымошчваць) двор каменнем
  9. умостить совер. разг.
    1. (вымостить) умасціць; (камнем) выбрукаваць
    2. (уложить) умасціць
    всё умостить на один воз усё ўмасціць на адзін воз
  10. уплыть совер.
    1. паплысці, паплыць; (выплыть) выплысці, выплыць; (отплыть) адплысці, адплыць; (сплыть) сплысці, сплыць, мног. пасплываць; (заплыть) заплысці, заплыць
    пароход уплыл рано утром параход адплыў раніцай
    пловец уплыл в море плывец паплыў (заплыў) у мора
    2. перен. (пройти, миновать) разг. прайсці, мінуць; сплысці, сплыць, мног. пасплываць
    немало времени уплыло с тех пор нямала часу прайшло (мінула) з той пары
    3. перен. (исчезнуть, израсходоваться) разг. сплысці, сплыць, знікнуць
    деньги уплыли в один день грошы сплылі за адзін дзень
  11. число ср.
    1. мат., лингв. лік, род. ліку муж.
    дробное число дробавы лік
    целое число цэлы лік
    чётное число цотны лік
    именованное число найменны лік
    кратное число кратны лік
    отвлечённое число адцягнены лік
    неизвестное число невядомы лік
    простое число просты лік
    мнимое число уяўны лік
    теория чисел тэорыя лікаў
    единственное число адзіночны лік
    множественное число множны лік
    двойственное число парны лік
    2. (месяца) лічба, -бы жен.; чысло, -ла ср.; (день) дзень, род. дня муж.; (дата) дата, -ты жен.
    в последних числах сентября у апошніх лічбах (чыслах) верасня, апошнімі днямі верасня
    июня пятого числа чэрвеня пятага дня (чысла)
    помечать задним числом памячаць заднім днём
    поставить число паставіць дату
    3. (количество) колькасць, -ці жен.; лік, род. ліку муж.
    собралось большое число гостей сабралася вялікая колькасць гасцей
    в большом числе у вялікай колькасці
    один из их числа адзін з іх ліку
    в том числе у тым ліку
    средним числом у сярэднім
    по числу членов па колькасці членаў
    превосходить числом пераважаць колькасцю
    без числа без ліку, (множество) безліч
  12. чужой
    1. прил. чужы
    чужие вещи чужыя рэчы
    под чужим именем пад чужым імем
    в чужие руки у чужыя рукі
    они чужие друг другу яны чужыя адзін другому
    2. сущ. чужы, -жога муж.
    чужими руками жар загребать погов. чужымі рукамі жар заграбаць
    на чужой счёт на чужы кошт
    с чужих слов з чужых слоў
    в чужих руках пирог велик (большой) у чужых руках пірог вялікі
    под чужую дудку плясать погов. пад чужую дудку скакаць
    чужую беду руками разведу посл. чужую бяду рукамі развяду
    на чужой каравай рот не разевай посл. на чужы каравай рот не разяўляй
    с чужого коня среди грязи долой посл. з чужога каня і ў гразі злазь
  13. чуяться
    1. (чувствоваться, ощущаться) разг. чуцца, адчувацца
    здесь чуется простор тут адчуваецца прастор
    чуется запах бензина чуецца (адчуваецца) пах бензіну
    в воздухе чуялась весна у паветры адчувалася вясна
    2. безл. чуцца, адчувацца
    чуется мне, что они недобрые люди чуецца (адчуваецца) мне, што яны нядобрыя людзі
    чуется мне - не увидим мы друг друга чуецца (адчуваецца) мне - не ўбачым мы адзін аднаго
    3. страд. чуцца; прадчувацца, адчувацца; см. чуять

 
Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва)   Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва)
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020