Галоўная старонка Навіны Пра праект Кантакт Спасылкі Кнігі ў PDF/DJVU Канвэртар лацінкі Бібліяграфія
Шукаць:    
 
 толькі ў назьве   шукаць ва ўсіх    віртуальная клявіятура Уставіць беларускае "і" Уставіць у-кароткае (ў)
 
 
Вушацкі словазбор Рыгора Барадуліна (2402 артыкулы)

Вынікі пошуку
 
а  б  в  г/ґ  д  е  ё  ж  з  і  к  л  м  н  п  р  с  т  у  ф  х  ц  ч  ш  ю  я  
а  е  і  о  у  ы  я  
 
Старонкі: 1  2  3  4  5  6  7  8  


На ваш запыт знойдзены 146 артыкулаў

  1. вархопкі — пажыткі, манаткі.
    Пахапалі свае вархопкі й хутчэй дадому.
  2. варыўня — будыніна, дзе гатуюць ежу.
    Яна ў сваю варыўню ўсё цягніць.
  3. ватарга — гурма, зборня.
    Гляджу, едзіць цэлая ватарга, канца не відаць.
  4. ваўкаедня, ваўкаўня — ваўчынае логава (логвішча, логаўе); яшчэ — няўтульная будыніна.
    У ваўкаедні трох ваўчанят бачылі. У хаці, як у ваўкаедні, халодна. Хата пустая, як ваўкаўня.
  5. ваўкарэзіна — абразлівы зварот да каровы, каня.
    Стой, ваўкарэзіна, каб на цябе ваўкі!
  6. ваўначоска — майстэрня, дзе чэшуць воўну.
    Паўдня на ваўначосцы выстаяла, пакуль кузлак воўны счасала.
  7. вачапор — вісус, накольнік.
    Вачапоры на шкоду скоры.
    (Даслоўна - хто порыць вочы.)
  8. вашанок — маленькая вошынка.
    Вашанок у галаве засвярбеў.
  9. вельмаваць — прывячаць, частаваць.
    Ой, дзед, ты мой дзед, // А я твая бабка. // Шануй мяне, вяльмуй мяне, // Каб я была гладка.
  10. верасянка — гліна, змешаная з верасам.
    Гліну з дробна пасечаным верасам месяць і з гэтага робяць сцены абораў, хлявоў.
    (На Ушаччыне бачыў у Двары Пліна.)
  11. вернікі — верныя ў каханні, у дружбе.
    Наша дваіх зэкаў на самалёт правяла, такія яны вернікі - да першай падушкі.
  12. верхам — мець уладу над некім.
    Зямля па ім верхам была. Жонка па ім верх паняла. Па ім верхам едуць, як на пастуху.
  13. верхнік — верхні камень у жорнах.
    Ніяк не маглі верхнік узвалачы.
  14. ветрагон, ветрадуй — ветраны, не гаспадар свайго слова, лёгкі на абяцанкі, пустадомак.
    Ветрагону веры німа, толькі абяцанкі-цацанкі. Разумны ня чуіць, што ветрадуй ветрадуіць. Такі ветрадуй, што божа ратуй!
  15. веяць — гнаць, каціць.
    Кляновая лісціначка, // Куды цябе вецер веіць: // Ці ў бор, ці ў даліну, // Ці ў шчырую баравіну?
  16. відошна — відавочна, яўна.
    Тут жа відошна сасуды адкрыты. Відошна, што саўсім нядужая.
  17. вілатая — у два ствалы (як вілы).
    А ў нас на дворышчы бяроза вілатая стаяла.
  18. вілачнік — куток каля печы ў парозе, дзе стаяць вілкі, чапёлы, гальні.
    Пастаў у вілачнік свой кій. У цябе ў галаве, як у вілачніку, усё стоць стаіць.
  19. вірлун — у каго вочы навыкаце.
    Маўчыць, вірлун, толькі вірламі варочаіць.
  20. вірлы, варлы — вочы.
    Што ты свае вірлы паказеліў - ніхто цябе не баіцца.

Старонкі: 1  2  3  4  5  6  7  8  
 
Вушацкі словазбор Рыгора Барадуліна   Вушацкі словазбор Рыгора Барадуліна
Галоўная старонка   Галоўная старонка
Даслаць ліст адміністратару Заўважылі недакладнасьць?
Паведаміце нам!
    (с) Электронная Энцыкляпэдыя, 2003-2020