1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвінавачваць (у 1 знач.).
2. у знач. наз. абвінавачваны, -ага, м.; абвінавачваная, -ай, ж. Той (тая), каму па суду прад'яўлена абвінавачанне ў якім-н. злачынстве. Допыт абвінавачванага. □ Артыкулам 157 Канстытуцыі БССР “Абвінавачванаму забяспечваецца права на абарону”. Канстытуцыя БССР.
Паведаміць пра недакладнасьць
