21 былы, -ая, -ое. 1. Мінулы, прошлы. У народных песнях і паданнях расказваецца аб цяжкім лёсе дзяўчыны ў былыя часы. Ярош. Можа, ты пра былое жыццё сваё, браце,… 22 быль, -і, ж. 1. Тое, што сапраўды было, адбывалася, у адрозненне ад выдумкі, небыліцы. [Нікодым:] — Тут, чалавеча, так перамешана быль з небыліцай, што цяжка… 23 быльнёг, -нягу, м. Тое, што і быльнік. На агароджы, на бадай што голых ужо вішнях, на прыдарожным быльнягу вісела павуцінне “бабінага лета”. Шамякін. Там [на… 24 быльнік, -у, м. Адзін з відаў палыну; чарнобыль. Куды ні гляну — шыр і воля, Дзе лес ды неба ставяць тын, Нідзе мяжы не згледзіш болей, І зніклі быльнік і палын.… 25 быльнікавы, -ая, -ае. Які мае адносіны да быльніку. Быльнікавы пах. Быльнікавы куст, венік. 26 быльняговы, -ая, -ае. Які мае адносіны да быльнягу. Не рэжуць карміцельку-зямлю быльняговыя межы — калгасныя палі шырокія, прывольныя. Хадкевіч. 27 быстра... Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову быстры, напрыклад: быстравокі. 28 быстравокі, -ая, -ае. З жывымі, быстрымі вачамі. Собіч не любіў гэтага чалавека, вяртлявага, цыбатага, быстравокага з тоненькімі моднымі вусікамі. Скрыган. 29 быстрак, -у, м. Тое, што і быстрыня. 30 быстракрылы, -ая, -ае. Які хутка лётае, з быстрымі крыламі. Быстракрылы птах. 31 быстралётны, -ая, -ае. Быстры ў палёце. 32 быстранка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Невялікая прэснаводная рыба сямейства карпавых. У Нёман праніклі такія рыбы, як галавень, жэрах, подуст, пячкур, марона,… 33 быстраногі, -ая, -ае. Быстры ў хадзе і бегу. Быстраногі конь. 34 быстраходны, -ая, -ае. Які мае вялікую хуткасць руху. Быстраходны камбайн. Быстраходнае судна. □ Гучна прагуў На заводзе гудок, Хлопец спыніў Быстраходны станок.… 35 быстры, -ая, -ае. 1. Які хутка перамяшчаецца ў прасторы пры палёце, руху, цячэнні і пад. Лодка ўвішна выкручвалася на быстрай плыні стрыжня. Брыль. // Рухавы,… 36 быстрыня, -і; мн. быстрыні, -рынь; ж. 1. Імклівая бурная з вірамі плынь у рацэ. [Толя] сеў на лавачку кармы, адапхнуўся ад берага на быстрыню і пачаў працаваць… 37 быт, -у, М быце, м. Агульны ўклад і ўмовы штодзённага існавання, сукупнасць спосабаў і форм задавальнення матэрыяльных і духоўных патрэб людзей. Быт народа.… 38 бытаванне, -я. н. 1. Жыццё, існаванне, быт. Тут будуюць сваё бытаванне.. Пралетары— зямлі ўладары! Колас. // Знаходжанне. [Кляновіч:] — Маё бытаванне ў вашага… 39 бытаваць, -туе; незак. Існаваць, мець пашырэнне, месца, быць вядомым. Колас ужываў шмат слоў і выразаў, якія з аднолькавым правам бытуюць у рускай і беларускай… 40 бытавізм, -у, м. Празмернае захапленне апісаннем быту, яго дэталей. Без глыбокай самастойнай думкі аб жыцці павышаная ўвага да быту можа павярнуцца прыземленым…